Βιβλιοθήκη

Συγκεντρώσαμε λίγες πληροφορίες για μερικά από τα ενοχλητικά ζώα και έντομα που προσπαθεί να ελέγξει ο άνθρωπος. Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω:

Μυρμήγκια

Όλα τα είδη των μυρμηγκιών ανήκουν στην συνομοταξία εντόμων που ονομάζεται Υμενόπτερα. Τα μυρμήγκια ζουν κατά ομάδες δημιουργώντας κοινωνίες με μία ή μερικές βασίλισσες, τις νύμφες, πολλές άγονες εργάτριες και περιστασιακά τα αρσενικά. Τα μυρμήγκια σε μια κοινωνία δεν είναι όλα τα ίδια. Κάθε είδος εκτελεί μια ειδική εργασία, ώστε να δημιουργείται μια συνεργασία στην προσπάθεια επιβίωσής τους.


Όταν τα μυρμήγκια εισέρχονται στα κτήρια δημιουργούν προβλήματα μολύνοντας το φαγητό και δημιουργώντας καταστροφές στο ίδιο το κτήριο. Κάποια προληπτικά μέτρα όπως ο περιορισμός των πηγών υγρασίας, προστασία των τροφών που τα προσελκύουν όπως και των φυτών συχνά δεν είναι αρκετά για την απομάκρυνσή τους.


Το εξειδικευμένο συνεργείο της General Control, αφού εντοπίσει τις φωλιές των μυρμηγκιών εφαρμόζει υπολειμματικούς ψεκασμούς εσωτερικά και εξωτερικά των κτηρίων ενώ με διάφορα ετοιμόχρηστα δολώματα εξολοθρεύουν και τις βασίλισσες που παραμένουν στις φωλιές.

Ψύλλοι

Οι ψύλλοι είναι έντομα χωρίς φτερά, με δυνατά ανεπτυγμένα πόδια και ιδιαίτερα προσαρμοσμένα για άλματα. Έχουν μασητικούς αδένες σχεδιασμένους έτσι ώστε να τρέφονται από το αίμα των θηλαστικών ή των πουλιών. Ο κύκλος ζωής τους παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της πλήρης μεταμόρφωσης των εντόμων, δηλαδή αυγό, προνύμφη, νύμφη, τέλειο έντομο.


Όταν γίνεται καταπολέμηση των ψύλλων, στόχος μας είναι η μείωση του πληθυσμού των ανώριμων ψύλλων. Καταρχάς πρέπει να αποτρέψουμε την είσοδο του παρασίτου στο σπίτι. Για την εμφάνιση των ψύλλων υπεύθυνες είναι οι περιπλανώμενες γάτες.


Για την αντιμετώπιση των ψύλλων ενδείκνυται ένας πολύ προσεκτικός ψεκασμός με εντομοκτόνο κατάλληλο για το συγκεκριμένο έντομο. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σκεύασμα παρεμπόδισης της ανάπτυξής του, ώστε να γίνει μείωση στον πληθυσμό.


Όσον αφορά την πρόληψη από τους ψύλλους, το σκούπισμα του σπιτιού θα πρέπει να γίνεται με ηλεκτρική σκούπα. Αυτό διότι μόνο έτσι θα απομακρυνθούν οι ρύποι της τρίχας των κατοικιδίων, της ανθρώπινης τρίχα, των διαφόρων ινών από κουβέρτες, στους οποίους ο ψύλλος δύναται να δημιουργήσει τα αόρατα κουκούλια του.


Παράλληλα, ο λεπτομερής καθαρισμός του σπιτιού, ειδικά σε περιοχές όπου διαβιούν κατοικίδια, θα μειώσει κατά πολύ τα υλικά που απαιτούνται για να αναπτυχθεί ο ανώριμος ψύλλος.

Κατσαρίδες

Οι κατσαρίδες είναι γνωστοί φορείς σοβαρών ασθενειών, όπως της σαλμονέλας, της δυσεντερίας, της γαστρεντερίτιδας και άλλων παθήσεων του στομάχου. Αλλοιώνουν τα τρόφιμα και διαδίδουν τους παθογόνους οργανισμούς με τα περιττώματα και τις εκκρίσεις τους. Επίσης, πολύ συχνά είναι υπεύθυνες για αναπνευστικά προβλήματα.


Οι κατσαρίδες απορρίπτουν του δέρμα τους τακτικά σε όλη τη διάρκεια του κύκλου της ζωής τους. Το απορριμένο δέρμα μεταφέρεται μέσω του αέρα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ασθματικές αντιδράσεις, ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού όπως τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους ανθρώπους με βρογχικές ασθένειες.


Παρόλο που η καθαριότητα και η υγιεινή είναι σημαντικοί αποτρεπτικοί παράγοντες, η εμφάνιση των κατσαρίδων δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την καθαριότητα όπως πολλοί πιστεύουν εσφαλμένα. Μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και στα καθαρότερα σπίτια ή επαγγελματικούς χώρους.


Οι κατσαρίδες και τα αυγά τους διαδίδονται παντού, στα τρόφιμα και σε άλλες συσκευασίες. Εαν έχετε παρατηρήσεις μικρά στίγματα, σαν κόκκους πιπεριού στα ντουλάπια της κουζίνας σας, είναι πιθανή ένδειξη περιττωμάτων.


Εφόσον μια προσβολή κατσαρίδων δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να επεκταθεί και σε μερικές εβδομάδες ή και μήνες να γίνει σημαντικός κίνδυνος για την υγεία μας.

Έντομα Αποθηκών

Τα έντομα αποθηκών είναι διάφορα έντομα που προσβάλλουν τα άλευρα, τους ξηρούς καρπούς, τα δημητριακά, τον καπνό, τα ζυμαρικά κ.α. Ανήκουν συνήθως στην οικογένεια των κολεόπτερων (ψείρες) και των λεπιδόπτερων (πεταλούδες, σκουλίκια). Και στα κολεόπτερα και στα λεπιδόπτερα τα στάδια ανάπτυξής τους είναι τέσσερα: αυγό, προνύμφη, χρυσαλίδα και ενήλικο.


Το πιο καταστρεπτικό στάδιο θεωρείται η προνύμφη και ορισμένες φορές το ενήλικο έντομο. Γι' αυτό το λόγο η καταπολέμηση με τη μέθοδο του υποκαπνισμού (fumigation) η οποία εξοντώνει σε οποιοδήποτε στάδιο κι αν βρίσκεται το έντομο, είναι η πιο αποτελεσματική, εφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις.

Κοριοί

Είναι παρασιτικά έντομα, υπάρχουν τουλάχιστον 92 γνωστά είδη που βρίσκονται σε όλο τον κόσμο. Το πιο κοινό είδος είναι το Lectularius Cimex. Ο κοινός κοριός είναι ένα μικρό, επίπεδο έντομο και έχει καφέ χρώμα. Εχει αναπτύξει τα πόδια αρκετά καλά και του επιτρέπουν να συρθεί πάνω σε επιφάνειες φτιαγμένες από ξύλο, χαρτί, πλαστικό ή ακόμη και γυαλί.


Τα ενήλικα ζωύφια είναι έτοιμα για δράση περίπου σε τέσσερις εβδομάδες από την εμφάνισή τους, όταν βέβαια στον χώρο υπάρχουν άνθρωποι, ζώα. Τα ενήλικα έντομα μπορούν να επιζήσουν για ένα έτος χωρίς σίτιση. Οι κoριοί έχουν ένα επιμηκυμένο ράμφος με δύο κοίλους σωλήνες. Ενας από τους σωλήνες χρησιμοποιείται για να απορροφήσει το αίμα του θύματός τους, ενώ ο άλλος σωλήνας εκχέει το σάλιο, το οποίο περιέχει τα αντιπηκτικά που
είναι υπεύθυνα για τον πόνο.


Oι κοριοί προκαλούν ιδιαίτερη φαγούρα και κοκκινίλα με τα τσιμπίματά τους. Αυτό προκαλείται από μια αλλεργική αντίδραση στο σάλιο που εκκρίνεται στην πληγή ενώ τρώνε. Αν και οι κοριοί βρίσκονται συνήθως στις ραφές και στο εσωτερικό των στρωμάτων, σε σχισμές κιβωτίων ή στα πλαίσια των κρεβατιών, αυτές δεν είναι οι μόνες θέσεις που μπορούμε να τους εντοπίσουμε. Ο μόνος τρόπους να καθοριστεί αν τα τσιμπήματα προέρχονται από κοριούς είναι να παρατηρήσουμε αν είναι στη σειρά και δημιουργούν μια γραμμή. Η καταπολέμηση γίνεται με ψεκασμό με
την χρήση πυρεθρινοειδών εντομοκτόνων.

Αυγά

Κατά μέσον όρο, οι θηλυκοί κοριοί μπορούν να αποθέσουν στην διάρκεια της ζωής τους πάνω από 500 αυγά και με συχνότητα μέχρι 5 αυγών ανά ημέρα. Τα αυγά είναι άσπρα κολλώδη καταρχάς και τόσο μικρά όσο το μέγεθος της σκόνης. Βρίσκονται σε ρωγμές τοίχων και πατωμάτων, ρωγμές στα έπιπλα, κάτω από μαξιλάρια καναπέδων, κάτω από την ξεκολλημένη ταπετσαρία. Τα αυγά αυτά θα εκκολαυθούν σε 1-3 εβδομάδες, ανάλογα με τη θερμοκρασία.


Ένας ενήλικος κοριός μπορεί να μας τσιμπά μέχρι και 10 λεπτά ή περισσότερο και να καταναλώνει μέχρι 6 φορές το βάρος του σε αίμα.

Ποντίκια

Η παρουσία των τρωκτικών αποτελεί σοβαρό υγειονομικό πρόβλημα για τη Δημόσια Υγεία. Είναι γνωστά Περίπου 700 είδη τρωκτικών, από τα οποία τρία συμβιούν με τον άνθρωπο και μοιράζονται την τροφή του. Τα είδη είναι τα εξής:


Α) Mus Musculus (οικιακό ποvτίκι)
Β) Rattus Norvuedius (αρουραίος)
Γ) Rattus - Rattus (αρουραίος)


Υγειονομική σημασία

Είναι μηχανικοί φορείς μικροβίων Και μικροοργανισμών, μολύνουν το περιβάλλον με τα κόπρανα τους (σαλμονέλες, παράσιτα) και με τα ούρα τους (λεπτοσπείρωση). Επίσης ρυπαίνουν Τα τρόφιμα με τα περιττώματα, τα ούρα, τις τρίχες, και το σμήγμα του δέρματος τους, τα καταστρέφουν και καθιστούν ακατάλληλα Και επικίνδυνα. Ένα άλλο επικίνδυνο χαρακτηριστικό είναι ότι προξενούν βλάβες στα ηλεκτρικά καλώδια, στους μολυβένιους αγωγούς, με ηλεκτροδότησης πυρκαγιάς ή πλημμύρας Και προκαλούν βλάβες στους διάφορους αγωγούς. Θεωρείται ότι το 50% των ανεξιχνίαστων πυρκαγιών oφείλovται στην καταστροφική δράση των τρωκτικών.


Έχουν τη συνήθεια να ανοίγουν τις φωλιές τους μέσα στο έδαφος ή σε ανοίγματα που πιθανόν υπάρχουν στους τοίχους των κτιρίων. Εγκυμονεί 19 -21 ημέρες και γεννά 5-8 φορές το χρόνο από 4-8 μικρά σε κάθε γέννα. Τα νεoγνά απογαλακτίζονται σε ηλικία 19-28 ημερών.

Ξυλοφάγα Έντομα

Με το όνομα σαράκι αποκαλούμε συνήθως μια ομάδα ξυλοφάγων εντόμων. Είναι παρασιτικά έντομα, πραγματική απειλή, γιατί εκτός από τις ζημίες που προκαλούν στη φύση, αποτελούν και το σπουδαιότερο εχθρό των ακατέργαστων και κατεργασμένων ξύλων. Η προσβολή εμφανίζεται με τρύπες στο ξύλο και την παρουσία λεπτής σκόνης.


Τα έντομα τρέφονται με όλο το υλικό του ξύλου. Εμφανίζονται στην αρχή της ζωής τους με τη μορφή των αυγών στην συνέχεια γίνονται προνύμφες μετατρέπονται σε νύμφες και ολοκληρώνονται αργότερα σε τέλειο έντομο. Μέσο στο ξύλο, η προνύμφη του εντόμου ζει από 1 έως πολύ περισσότερα χρόνια. Το στάδιο αυτό είναι πιο καταστρεπτικό για το ξύλο γιατί το έντομο αρχίζει τη διάνοιξη οπών και στοών μέσο σ' αυτό.


Anobium Punctatum

Το πιο κοινό έντομο που προσβάλλει το ξύλα. Συνήθως προτιμά τα μαλακά ξύλα.


Προστασία και πρόληψη

Επιθεώρηση μια φορά τον χρόνο όλων των επίπλων και των ξύλινων επιφανειών που υπάρχουν στο χώρο μας. Απομάκρυνση άχρηστων ή σάπιων κομματιών ξύλου (παλιών επίπλων, ραφιών, κλπ) Έλεγχος όλων των νεοεισερχόμενων επίπλων ή ξύλινων υλικών για την διαπίστωση της ύπαρξης ξυλοφάγων εντόμων.


Καταπολέμηση

Η καταπολέμηση των ξυλοφάγων εντόμων γίνεται με υποκαπνισμό (fumigation) με εντομοκτόνο αέριο. Είναι ο μόνος και αποτελεσματικός τρόπος για να απαλλαγούμε τελείως από αυτά. Αρκεί βεβαίως οι συνθήκες να επιτρέπουν την εφαρμογή αερίων.

Κουνούπια

Οικογένεια Culicidae

Στην οικογένεια αυτή ανήκουν τα κουνούπια, τα οποία θεωρούνται τα πιο σημαντικά από τα πολυάριθμα αιμομυζητικά Αρθρόποδα που μεταδίδουν ασθένειες ή ενοχλούν τον άνθρωπο και τα θερμόαιμα ζώα. Δεν υπάρχει σχεδόν καμιά περιοχή του κόσμου που να μη μπορεί να αναπτυχθεί κάποιο από τα πάνω 2500 είδη κουνουπιών, που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα, τα οποία αποτελούν την οικογένεια Culicidae και κατατάσσονται σε υποοικογένειες.


Αυτές που παρουσιάζουν υγειονομικό ενδιαφέρον για τη Χώρα μας είναι οι εξής:


α) Υποοικογένεια Anophelinae (αvωφελή κουvούπια)
β) Υποοικογένεια Culicinae (κοιvά κουvούπια)


Απαραίτητη προϋπόθεση για την εγκατάσταση κουνουπιών σε μια περιοχή είναι η ύπαρξη στάσιμου ή με μικρή ροή νερού για την τοποθέτηση των αυγών και την ανάπτυξη των ατελών σταδίων (προνυμφών και νυμφών), Ανάλογα με το είδος παρουσιάζονται διαφορές τόσο στο είδος των εστιών ανάπτυξης των ατελών σταδίων, όσο και στην προτίμηση των ξενιστών για τη λήψη αίματος και τις θέσεις διημέρευσης των τελείων εντόμων, τα οποία μετακινούνται και αναζητούν τροφή συνήθως τις νυκτερινές ώρες.


Διακρίνουμε είδη που αναπτύσσονται σε μικρές ή μεγάλες συγκεντρώσεις νερού, σε νερό που βρίσκεται σε κοιλότητες δέντρων, σε πηγάδια, σε καταρράκτες κλπ.


Υγειονομική σημασία

Τα κουνούπια είναι οι μοναδικοί φορείς των παθογόνων της ελονοσίας, του κίτρινου πυρετού και του δάγκειου πυρετού, ενώ είναι πρωταρχικής σημασίας φορείς για τη μετάδοση των παθογόνων της φιλαρίασης και της εγκεφαλίτιδας κλπ,

Εκτός από τη μετάδοση των ασθενειών, η ενόχληση και μόνο που προκαλείται από τα κουνούπια και μάλιστα όταν η πυκνότητα τους είναι μεγάλη, είναι ικανή για να μειώσει την απόδοση των ατόμων στην εργασία. Δεν είναι λίγα παραδείγματα όπου ολόκληρες περιοχές δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν γεωργικά ή τουριστικά λόγω ακριβώς της ενόχλησης των κουνουπιών.


Καταπολέμηση κουνουπιών

Η καταπολέμηση τους γίνεται με την εφαρμογή των εντομοκτόνων με καταλλήλους μηχανοκίνητους ψεκαστήρες που εκτοξεύουν ομοιόμορφα το υγρό με πίεση ώστε αυτό να φθάσει στην επιφάνεια σε όλες τις εστίες, υπερνικώντας το εμπόδιο της υπάρχουσας βλάστησης.

Μύγες

Οικογένεια Muscidae

Στην οικογένεια αυτή ανήκουν οι μύγες, που όπως είναι γνωστό, είναι μηχανικοί κυρίως φορείς διαφόρων ασθενειών. Τα πιο γνωστά και σημαντικά είδη που παρουσιάζουν υγειονομικό ενδιαφέρον είναι τα εξής:


α) Musca Domestica (οικιακή μύγα)
β) Stomoxys Calcitrans (μύγα των στάβλων)


Η υγειονομική σημασία των μυγών είναι μεγαλύτερη από όσο γενικά πιστεύεται γιατί, όπως έχει αποδειχθεί, λόγω ιδιομορφίας τους, είναι προσαρμοσμένη για να μεταφέρει μικροοργανισμούς. Η προβοσκίδα της έχει άφθονες λεπτές τρίχες, στις οποίες κολλούν με μεγάλη ευκολία μικροοργανισμοί και ακαθαρσίες. Τα πόδια της έχουν λεπτές τρίχες και εξογκώματα, τα οποία έχουν μία κολλητική ουσία που τη βοηθά να περπατά σε λείες, επιφάνειες, αλλά που αυξάνουν συγχρόνως την ικανότητα παραλαβής και μεταφοράς παθογόνων. Υπολογίστηκε ότι 0 αριθμός των μικροοργανισμών που υπήρχαν στα σώματα μυγών, ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο κατά μέσο όρο, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις έφθανε τα 6,600,000 στο σώμα μιας μύγας.


Έχει βρεθεί ότι οι μύγες είναι δυνατόν να γίνουν φορείς περισσότερων από 100 παθογόνων μικροοργανισμών και να προκαλέσουν διάφορες ασθένειες όπως τη μικροβιακή και την αμοιβαδική δυσεντερία, τη σαλμονέλωση, τον τυφοειδή πυρετό, τη χολέρα, τον άνθρακα, τη λέπρα, την πολιομυελίτιδα, τον τέτανο, τη βουβωνική πανώλη, την επιπεφυκίτιδα, τη σηψαιμία και άλλες.


Η αναπαραγωγική ικανότητα της μύγας είναι πολύ μεγάλη. Υπολογίστηκε ότι ένα θηλυκό μπορεί να γεννήσει 120-150 αυγά σε κάθε ωοτοκία και ότι ωοτοκεί τουλάχιστον έξι φορές, μια κάθε τρεις έως τέσσερις ημέρες. Τα αυγά της μύγας είναι ένας ύπουλος εχθρός γιατί δεν είναι ορατά έστω κι αν είναι χιλιάδες. Αυτό είναι κυρίως το πρόβλημα της εξάπλωσης των μυγών στα καταλύματα των ζώων (στάβλοι κ.λπ.) στις κατοικίες, στις αποθήκες κ.λπ. το οποίο δυσχεραίνει την καταπολέμηση της.